“Heb je ooit een factuur gekregen van de zon? En van de bomen?” Een mail van Lighthouse TV had mijn aandacht getrokken voor Agenda 2029. De frisse presentatie van Katie Janssen had me uitgenodigd om toch maar (weer) een keer onder mijn steen vandaan te komen. En hoe ‘toevállig’: een week later zou het vijfde Eigendom Anders festival al plaatsvinden.

Vrij, Gelijk en Samen
Het thema ‘Eigendom Anders’ behelst veel meer dan Geld en Eigendom. Het is een paradigmaverschuiving op vele gebieden. Het sociale aspect valt me meteen op. De mensen kijken elkaar (en dus ook mij) belangstellend aan en nemen de tijd om echt contact te maken. Werkelijk iedereen en alles wordt betrokken bij wat er speelt, zonder dat het geforceerd, irritant of tijdrovend wordt. De woorden ‘Vrij-Gelijk-Samen’ zoemen door deze dag, niet alleen als woorden, maar ook in de geest. Deze prikkelende samenwerkings- en organisatievorm gaat gepaard met een diepe ‘rust’. Het is een verademing dat hier geen ‘apenrots’ is. Het Eigendom Anders festival is opgezet als ‘eigen organisme’. Het leeft vanuit zichzelf. We worden uitgenodigd om alle lagen van ons ‘Ik’ in te brengen. Het is duidelijk dat de mensen hier veel innerlijk werk hebben gedaan en dat communiceert bijzonder gemakkelijk.

Je pad volgen
Mijn dag is begonnen met een vroege lift naar het landelijke en bosrijke ‘Uffelte’. In mijn rugzak neem ik enkele onzichtbare bezielde mensen mee die niet op twee plekken tegelijk kunnen zijn, én een stukje van het Oer-Friese Veld dat de oude universiteit van Franeker nieuw leven wil inblazen. Op de wonderlijke, sprookjesachtige oprit schijnt de ochtendzon door het bladerendek van de bomen en ik voel me Alice in Wonderland. Bordjes met ‘Van het pad af’ en ‘Volg jij je pad nog?’ kietelen mijn hart en taal-humor. Ik denk aan mijn favoriete gedicht van Merel Morre over het ‘echte pad’.

Bak met talent
Er is een gigantische bak met talent opengetrokken op het prachtige terrein van De Uelenspiegel. Het festival is professioneel opgezet, maar bovenal heerst creativiteit en gemoedelijkheid. In plaats van dat onze naam wordt ‘afgevinkt’ op een lange namenlijst, mogen we stickertjes met rode hartjes en blauwe stipjes op ons programmaatje plakken. Zo wordt gewaarborgd dat de programmaonderdelen een gelijkmatig aantal deelnemers hebben.

Onze eigen hebzucht in de bek kijken
Het festival begint in het amfitheater met een fantastisch theaterstuk van Dette en haar twee mannelijke collega’s. Als ik Dette en haar collega’s bij de bushalte zou tegenkomen, zou ik niet vermoeden dat zij in staat zijn om deze materie zo authentiek en creatief uit te beelden. “We mogen onze eigen hebzucht in de bek kijken”. Niet alleen op het gebied van Geld, maar ook op het gebied van Aandacht, en alle andere dingen die we allemaal willen ‘hebben’. De diepgang is fenomenabel en geeft nog alle ruimte om de eigen verbeelding te laten spreken. Er wordt veel gelachen en na afloop lachen we nog even door. Ik krijg zelf ook zin om theater te gaan maken en mijn creatiekracht te laten spreken.

Een heerlijk bordje nutriënten
Iedere inbreng komt terecht in een warm bad van liefdevolle aandacht. De organiserende mensen hebben een duidelijk fundament gelegd, en de bezoekers voegen naadloos in om het geheel tot een smakelijk geheel te laten ontstaan. De deeltjes van liefde zijn te proeven in de heerlijke voeding die Linda en haar team hebben klaargemaakt. Om in de woorden van Katie te spreken: ‘Een heerlijk bordje nutriënten’, zowel voor de maag als voor de ziel. 

Holistisch geboortecentrum
Mijn eerste gekozen bijeenkomst is bij gynaecologe Marjolein, die een holistisch geboortecentrum opricht voor de eerste 1000 dagen, van conceptie tot ruim na de geboorte. In dat geboortecentrum wil zij de nieuwe zielen op aarde welkom heten. Marjolein is in de geschiedenis van de geboortezorg gedoken en vertelt ons dat de medicalisering een voortvloeisel is en voortkomt uit de periode van de slavernij: Je mocht geen nieuwe slaven kopen of verkopen en daarom was het belangrijk om te zorgen voor gezonde nakomelingen van de slaven. Ook deze schaduwkant is onderdeel van het geheel.

Doorborduren
Het verhaal van Marjolein spreekt mij als natuurgeneeskundige enorm aan. Dergelijke centra hangen al in ‘het veld’, bijvoorbeeld centra voor mensen met mentale klachten, die anders in reguliere psychiatrische velden terechtkomen. Maar hoe zet je zoiets op? Hoe ga je om met mensen die willen aanhaken? Durven ook zij initiatief te nemen en een eigen deel volledig op te pakken? Of komen zij vooral af op de ‘gezelligheid van het idee’? Durft iedereen naar zijn intuïtie te luisteren? Gelukkig is er veel kennis aanwezig op dit festival. Bezielde mensen hebben inmiddels ervaring opgedaan, paden gelegd, woorden gevonden, boeken geschreven en structuren bedacht waar de volgende generatie creatievelingen op kan doorborduren. Iemand die dicht bij de organisatie staat oppert om ook een keer een ‘Zorg Anders’ festival te organiseren. Dat lijkt me heel interessant!

Opstellingenwerk
Na het verhaal van Marjolein volg ik een bijeenkomst bij Lies. We doen opstellingenwerk, een korte oefening waarbij we onze eigen weg lopen in relatie tot onze voorouders. Als de bijeenkomst is afgelopen, maakt iemand contact dat de diepte ingaat, maar ook een oude wond aanraakt. Het komt dichtbij, ik ben er niet aan toe, maar het is allemaal oké. We praten en eten samen en geven antwoord op de vraag van de podcastmaker: ‘Wat maakt ons stil?’. Blijkbaar zijn we allemaal afgestemd op de natuur die ons absoluut stil maakt. De podcastmaker wil deze vraag ook een keer stellen in een stedelijke omgeving. Zo komt vanzelf onderzoek tot stand vanuit een bezielde mens die benieuwd is.

StaatjeVrij en Landjegoed
In de middag mag ik in het amfitheater luisteren naar Sieger die vertelt over de woongemeenschap Woldwijk: ‘StaatjeVrij’ en ‘Landjegoed’. Sieger bouwt met zijn maten van Mas con Menos aan gemeenschappelijke Aarde- en ecohuizen, en neemt daar anderen in mee die dat ook willen leren. De woongemeenschap Woldwijk begon met een goed telefoontje dat er in de Gemeente Ten Boer (Groningen) 40 hectare grond beschikbaar was. Sieger vertelt over de samenwerking met de (inmiddels) Gemeente Groningen, die bijzonder prettig verloopt. Ambtenaren willen op zich graag dienstbaar zijn.

Waardestijging ten bate van de gemeenschap
Sieger heeft de weg van de Ervaring gelopen, dat heeft hem gevormd tot wie hij nu is. En hij heeft veel geleerd. Groepsvorming is belangrijk in zo’n woongemeenschap. Daarnaast zou de waardestijging ten bate moeten komen aan de woongemeenschap, omdat de woongemeenschap het ook heeft opgebouwd. Het is belangrijk om daar een vorm aan te geven. Ook is het raadzaam om vast te stellen hoe de besluitvorming gaat plaatsvinden, bijvoorbeeld voor situaties dat mensen weggaan en nieuwe mensen komen.

Ervaren hoe het kan zijn
We sluiten de dag zingend af met een canon: “Ei – gen – dom  An – ders blijft al – tijd  ver – an – de – ren  want  we  be – we – gen  van  ik  naar  wij.  Ei  – gen – dom  An – ders blijft  al – tijd ver – an – de – ren  deel  je be – le – ving  en  plek  die  be – vrijd  is  van …” In een lange sliert lopen we zingend naar het veld waar we in een grote kring gaan staan. De grootte van de kring is zowel overweldigend als hoopgevend. Vandaag hebben we een voorproefje gekregen van ‘hoe het zou kunnen zijn’ als we onze bezielde creatiekracht inzetten en leven vanuit Vrij, Gelijk en Samen.

Kleine maaltijd van restjes
Na het opruimen maken Linda en haar team nog een kleine maaltijd van de restjes voor het handjevol achtergebleven aanwezigen. Iemand loopt een rondje om vanuit alle uithoeken van het terrein de laatste aanwezigen uit te nodigen. “Ik wilde dat de hele wereld er al zo uitzag, zoals we vandaag hebben gezien!” verzucht een tafelgenoot. “Keeke, hoe heb jij vandaag de dag beleefd?” vraagt iemand mij. Het was vandaag één van de leukste dagen van mijn leven! Samen ruimen we op en wassen we af. Omdat ik me Vrij, Gelijk en Samen voel, voelt niets als een verplichting. Zelfs de enorm grote soeppan (ik heb nog niet eerder zo’n grote soeppan gezien) die uit een hoekje tevoorschijn komt, maak ik met plezier schoon. Ik merk dat ik op wolkjes loop omdat ik eindelijk de thematiek van mijn leven te pakken heb. Het gedachtegoed waar ik zo naar verlangd heb.

Elke tweede zaterdag van de maand pizza eten in Groningen
Op de terugweg vertel ik aan mijn Friese reisgenoot over StaatjeVrij en Landjegoed. Daar zouden we eens moeten gaan kijken met ons Oer-Friese Veld. Mijn Friese liftgever grapt over mijn slechte netwerkvaardigheden. “Heb je het telefoonnummer van Sieger gevraagd, zodat we eens langs kunnen komen?” Schoorvoetend beken ik dat ik daar niet aan gedacht heb, en stiekem ook niet durfde. Maar de contactgegevens staan op internet en elke tweede zaterdag van de maand zijn mensen welkom om pizza te komen eten. En het Aardbeverrr festival dat in het laatste weekend van augustus plaatsvindt, staat ook al in mijn agenda. Met als absolute bonus: Je kunt daar dan ook Katie Janssen ontmoeten, die er zal spreken over Agenda 2029.

PS voor de mensen in De Blokhuispoort… Vandaag ben ik echt moe van gisteren. Ik ben maandag weer in ‘mijn’ praktijk!